Uzak Ülke

2011-02-12T19:55:00.000+02:00

UZAK ÜLKE “KIŞ “ SAYISI

MURADİYE YATILI İLKÖĞRETİM BÖLGE OKULU

EDEBİYAT EGZERSİZ TOPLULUĞU

Dibace

2011-02-12T19:54:00.000+02:00

Bu günleri görmekte varmış, şükürler olsun.

Yarıyıl tatilinin gelmesiyle birlikte Cuma günü herkes evine iyi bir tatil geçirmek için gittiğinde bizde gittik. Ama Cumartesi günü bir de baktık ki hepimiz yine okuldayız. Tüm egzersiz grubu –Hasret’imiz hariç- Van’da dört gün sürecek bir etüt çalışmasına katılmak için okulda toplandık. Bu toplantı ikinci dönem başı için bu arada bir şeyler hazırlamamız için vesile oldu.

O dört gün içerisinde “On Yıl Sonra Ben” başlığı altında, on yıl sonramızın nasıl olacağını düşündük. Tasavvurlarımızı ve hayallerimizi harman edip yazılar hazırladık. Bu sayıda o yazıları okuyacaksınız. Hayal edilen şeyler ne kadar hissedilebilir ve düşüncelerde ne kadar somutlaşabilirse ona ulaşmak için tüm dünya bize yol verecektir. Bizde ne kadar uzak görünüyor olsa bile on yıl sonramızın planlarını yapmak durumundayız. Çünkü hayat boşluk kabul etmiyor. Düzenli bir şekilde, isteklerimiz ve hayallerimiz zaman içerisinde değişecek olsa bile, çalışmayı gerektiriyor. Umudumuz hayal ettiklerimize on yıl sonra kavuşabilmek. Bunun için hem çalışıyor hem de dua ediyoruz. Allah hakkımızda hayırlı olanı bize nasip etsin.

Birinci dönem bizim için pekiyi geçmedi. Bir kere okul inşaatı dolayısıyla egzersiz çalışmalarımız başta olmak üzere birçok çalışmadan geri kaldık. Köylerimize gidiş gelişlerimiz oldukça yorucu oluyordu her gün. Ama sanıyoruz ki çekilen sıkıntılara değdi. Okulumuz eskisiyle karşılaştırılamayacak bir güzelliğe kavuştu. İkinci dönemde bu güzellikle birlikte bizlerin derslerdeki başarısı da artar ve sene sonunda sınavlarımızda başarı elde ederiz. Emeği geçen herkese teşekkür ediyoruz.

Tek üzüntümüz egzersiz çalışmalarını yapabileceğimiz bir yerimizin kalmamış olması. Kütüphaneyi üç farkı egzersiz grubuyla ortak kullanmak zor olacak. Artık ne yapalım öğretmenler odasını kullanırız. Neyse!

Egzersiz Topluluğu olarak bu sayımızı beğeniyle okuyacağınızı umut ediyoruz.

EDEBİYAT EGZERSİZ TOPLUĞU

“On Yıl Sonra Ben!” / Gamze Gözel Demir

2011-02-12T19:53:00.000+02:00

Ben on yıl sonra kendimi, büyümüş ve çok sevdiğim mesleğimi elime almış olarak hayal ediyorum. Mesleğimi iki yıldır yapıyorum. Artık kendi paramı kendim kazanıyorum. Bu beni çok mutlu ediyor.

Öğretmenlik mesleğimi İstanbul’da güzel bir yerde yapıyorum. Öğrencilerime en iyi şekilde ders vermeye çalışıyorum. Çünkü kendi bildiklerimden başkasına bir şeyler öğretmek çok güzel bir duygu.

Bu geçen on yıl benim için zorda olsa öğretmenlik mesleğine başladığım için çok mutluyum. Belki benim için iyi olmuştur; ama sevdiğim insanları bu zaman içerisinde kaybetmekten çok korkuyorum; çünkü onlar yaşlandılar… Ama insan neyin ne olacağını bilemez ki, her şey Allah’ın takdiri.

Neyse ben ise her şeye rağmen o güzel mesleğimi yapmaktayım. Görevimi yaparken acı tatlı günlerim oldu. Görev yaptığım yerde en az ailem kadar sevdiğim meslektaşlarım var. Onlarla birlikte İstanbul’da görevime devam ediyorum.

“On Yıl Sonraki Büyük İkizim” / Gönül Özbay

2011-02-12T19:52:00.000+02:00

Benim de bütün arkadaşlarım gibi on yıl sonrasındaki geleceğimi süsleyen birçok hayalim var. İşte bende ikizimin yaşadığı, tam hayal ve rüyalara süslü on yıl sonrasına gidiyorum.

En sevdiğim mesleğime, çok derin bir kuyudayım ve o kuyuya bir ip uzanıyor. Ben ellerimle o ipi yakalıyor, hedefime doğru çıkmaya başlıyorum. Sonunda bu dünyadaki en büyük isteğim olan öğretmenlik mesleğine kavuşuyorum.

İki yıldır öğretmenlik mesleğini yapıyorum. Mesleğim sayesinde vatanıma ve milletime hayırlı öğrenciler yetiştiriyorum. Hayatımı iyi ve kötü, Allah’ın bize verdiği tüm duygularla yaşıyorum. Çevremde, ailem, en yakın arkadaşlarım, bu dünyada değer verdiğim kişiler bulunuyor. Ama hayat gelip geçtikçe içimde bir korku da gittikçe büyüyor. Bu korku yakınlarımı ve sevdiklerimi kaybetme korkusu olarak beliriyor. Gelecekte, geçmişteki en iyi arkadaşlarımı ve değer verdiğim öğretmenimi göremem korkusu bu.

Ama ne yaparsın gelecek süslü hayalleri yıkıp geçiyor. Ben yine de hayata en iyi şekilde devam ediyorum. Öğretmenlik mesleğimi yaparken en iyi yerlerde, istediğim yerlere giderek öğrencilerime ders veriyorum. Benim on yıl sonraki hayatım böyle devam ediyor.

“Arzuladığım Hayatım” / Rukiye Ağrallı

2011-02-12T19:51:00.000+02:00

Ben kendimi on yıl sonrasında düşündüğümde büyümüş ve meslek sahibi biri olarak görmek istiyorum.

Ben bu yıl mesleğimin ikinci senesindeyim. Doktorluk mesleğini çok isteyerek ve arzulayarak yapıyorum. Şu an Van Devlet Hastanesinde çalışıyorum. Ama benim isteğim doğup büyüdüğüm köyde küçük bir sağlık ocağı açarak kendi insanıma şifa dağıtmak. Umutsuz değilim başaracağıma inanıyorum. Çünkü beş aydır bunun üzerinde çalışıyorum ve hiçbir olumsuz cevap almadım. İnşallah yakında açılacak.

Aradan bir ay geçti. Ve ben çok önemli bir beyin ameliyatındayım Ameliyat çok iyi geçti, hastamın beynindeki tümörü başarıyla çıkardım. Ameliyat haneden çıktığımda ömrümde duymadığım kadar iyi bir haber duydum. Sağlık ocağının bir aya kadar açılacağını söylediler.

Nihayet sağlık ocağım açıldı. Günler birbirini kovalıyordu. Köyümde yaşlılara, gençlere, çocuklara şifa buluyordum, çok mutluydum. Günler ilerlerken bende başarılarıma yeni başarılar ekliyordum. Çevremdekiler benden çok memnundu. Bana ihtiyacı olan çevre köylere de gidiyordum. Önemli ameliyatlar için çevre illere de gidiyordum. Yurtdışından ve yurtiçinden büyük teklifler alıyordum, aslında bir ara gitmeyi düşünmedim değil; ama gidemedim. Benim insanın, sevdiklerim buradaydı, Türkiye’deydi.

Hayatım böyle devam ederken bir baktım yaşlanmışım. Artık sevdiğim işi yapıyorum. Ama sevdiklerimle doyasıya mutlu mesut yaşıyorum. İnşallah herkes istediği hayatı yaşar, istedikleri doğrultusunda hareket eder.

“İyi Kötü Tuhaf” / Yağmur Ağrak

2011-02-12T19:50:00.000+02:00

On yıl sonrasını hep çok merak ederdim. Günler aylar geçti, o gün gelip kapımı çaldı. Ben şimdi 24 yaşındayım. Ve çok sevdiğim mesleğim çocuk doktorluğunu yapmaktayım.

Çocuk doktoru olmuşum, kendimi birçok ülkeyi gezmiş oradaki çocukları muayene etmiş bir olarak görüyorum. Tabi bunların en önemlisi de onlara bir faydamın dokunması ve onların dualarını almamdı. Tanınmış ve ünlü bir çocuk doktoruyum, birçok hastalığında ilacını bulan kişiyim. İşin en zor tarafı ailemden uzak bir yerde görev yapıyor olmam.

On yıl sonrasının en acı veren tarafı da insanın hep bir telaş içinde yaşaması. Bazı insanlar yerlerinde durabilirler. Ama dünya dönüyor ve hayat geçiyor. Kimin ne olacağını bilmiyor insan.

Bu ara en çok yapmak istediğim bir hayalimi de görevimi de yerine getirdim. Hacca gittim. Mekke’de Allah’ın evi Kabe’yi ziyaret ettim. Medine’de Peygamberin mescidinde dua ettim. Çok güzel bir duygu, Allah herkese nasip etsin. Hac özlemin ve sevgimi de yerine getirdim.

Hacdan döndüğümde içimde hem acı hem de korku gibi daha önce tatmadığım birçok duyguyu tattığımı hissettim. Evime gidip derin bir uykuya daldım. Rüyamda gelmiş geçmiş, iyi kötü her şeyi gördüm.

Sabah olduğunda güzel rüyasından bir daha uyanamadı. Vefat ettiğinde henüz otuz yaşındaydı.

(Her şeye karışanın notu: Allah hayırlı ve uzun ömür versin Yağmur’uma ve diğer kızlarıma.)

“Hayal Edin” / Elif Şeremet

2011-02-12T19:49:00.000+02:00

On yıl sonra dünya çapında tanınmış bir çocuk doktoruyum. Gittiğim her yerden ödüller alıyorum. O zaman 24 yaşındayım. Çok ağır bir tempo içinde çalıştığım için her gece eve yorgun ve bitkin olarak geliyorum. Bu ağır tempodan dolayı genç bir yaşta olmama rağmen kendimi yaşlı hissediyorum. Herkes gibi hayattan zevk almak istiyorum; ama mesleğim izin vermiyor ki, yine de mesleğimi severek yapıyorum.

Dünyada yardıma muhtaç binlerce hasta çocuk var, ve ben nerede olurlarsa olsunlar onlara yardım etmek istiyorum.

Bunun yanında benim de bir düzenim olacak, evim ve ailem olacak, her doktor gibi çok para kazanacağım ve kazandığım bu paraları hayır kurumlarına bağışlayacağım. Çocuk esirgeme kurumuna bağışta bulunacağım.

Hayal bunlar deyip geçmeyin. Her hayalin bir gerçeği olabilir yani siz hayal etmeyi bilin yeter.

“Kardelenler” / Evin Şeremet

2011-02-12T19:48:00.000+02:00

On yıl sonra ben mesleğimi elime almış olacağım. Sınıflarda onlarca kardelen yetiştireceğim.

Onların hayata bakışlarını hep merak etmişimdir. Belki de onları o zaman anlayacağım, insanlık değişmiş olacak, bilim değişmiş olacak ama ben hayatın tam dönüm noktasında olacağım.

Hep hayalimde olan şeyi sevgiyi anlatmak istiyorum. Belki sevgi benim mısralarıma dökülmez, belki sözcükler yetersiz kalacak. Ama dünya ne kadar değişse de sevginin değişmeyeceğini göstereceğim.

On yıl sonra ben kardelenlerime ben bir gülücüğün “ömre bedel” olduğunu öğreteceğim.

“On Yıl Sonra Ben!” / Garip Öztayan

2011-02-12T19:47:00.000+02:00

Su gibi geçen hayatta hayallerimin çöküşünü kimsenin göremeyeceği bir yerde ya da hayallerimi gerçekleştirmiş de olabilirim. Ya da bir perdeden sadece dünyayı izliyor olabilirim. Her şey olabilir. Ama ne olursa olsun hayatı doyasıya yaşamak istiyorum. Hayallerimi gerçekleştirmek elimde olsaydı okulumu okumuş, başarılı bir olmayı istiyorum.

Ben bir mezarın altında üşümek yada korkmak istemiyorum; çünkü daha hayallerimi gerçekleştirmeden gidersem bunca yıl yaşadıklarım boşa olacak, çabalarımın hepsi geride kalacak. İşte bu yüzden hayallerimi gerçekleştirmek için elimden geleni yapacağım.

Eğer okumuş bir insan olursam insanlara faydam olsun diye çok çaba göstereceğim, zaten okumak insanlık için değil midir? Yaşamak, zevk almaktır; bunu da iyiliklerle yapabilirim.

Kısacası on yıl sonra ben bir avukatım ve insanlara faydalı olmak için hep haklıyı savunuyorum. Ardımıza dönüp baktığımızda hayatın ne çabuk geçtiğini ne kadar çok şey yaşadığımızı fark ediyoruz. Gerçekten hayat su gibi geçiyor. Ve ben o yılları çok iyi değerlendirdiğim için kendimle gurur duyuyorum.

“14’ten 24’e Hayat” / Perihan Topal

2011-02-12T19:46:00.000+02:00

On yıl sonra ben, belki de on kötü günlerimi geçiriyorum. Çünkü benden büyük olanlar yaşlanıyor. Ben yirmi dört yaşındayım. Hayatın tüm gerçeklerini yaşayarak öğreniyorum. Belki söylemesi zor ama sevdiklerimi tek tek kaybediyorum.

Ben hep hayal ettiğim “13 yaşından itibaren hayat” romanımı da yazmış olacağım.

Bunun yanı sıra canımdan çok sevdiğim annemi ve babamı hacca gönderemezsem kendimi affetmem, Allah’ım ne olur ömür ver bize; ama eğer böyle bir şey olursa onların en çok istediği hayırlı ve dindar kızları olacağım.

Arkeolog olduğum için en çok doğu taraflarını altüst edeceğim ama yasal yollardan. Saklı hazinelerini keşfedip gün yüzüne çıkaracağım. İşini iyi yapan bir arkeolog olduğum için gittiğim her yerde takdir edileceğim.

Bende de artık bir şeyler değişiyor, gençliğim elden gidiyor, ayrıca artık bekâr da değilim. Hayat bu her şey olabilir. Zaman hızla ilerlemeye devam ediyor, farkında değilim. Yaşım otuz beş olmuş, büyüdükçe öğreniyorum. Başarılı olmak demek aşılması zor duvarları sabırla aşmakmış.

Bununla birlikte yazar ve şair kadrosuna katıldığım için otuz beş yaşında Cahit Sıtkı Tarancı’ya hak veriyorum.

“On Yıl Sonra Ben” / Hilal Tayanöz

2011-02-12T19:45:00.000+02:00

On yıl sonra ben inşallah hedefime ulaşmış bir kimse olacağım. Kendi mesleğim, kendi hayatım ve kendi kazancım olacak.

Dünya küçüktür diyorlar ya işte, belki de eskiden tanıştığım insanları görebileceğim. Onlar beni Doktor Hilal olarak görecekler. En önemlisi de ailem gurur duyacak. On yıl sonra 23 yaşında birisi olacağım. Eskiden yaptığım çılgınlıkları belki de artık yapmayacağım. Hayatı daha iyi tanıyacağım, bakış açım değişecek.

İşlerimden kalan boş vakitlerimi ailemle geçireceğim. Biz arkadaşlarımızla birlikte koyu sohbetler ederdik. Herkes sahip olmak istediği meslekle ilgili bize düşüncelerini söylerdi. Ben ise onlara siz hepiniz evlenmiş olacak ve çocuklarınızı doktora getireceksiniz; bende işte sizin çocuklarınızı muayene edeceğim, derdim. Birde bakmışım ki eskiden tanıdığım bir kişi gelmiş. O zaman anlayacağım ki dünya çok ama çok küçük. Her şey çok güzel olacak.

Eskiden yapamadıklarımı belki de yapacağım. Kendi yaşamım ve kendi özgürlüğüm. Emeğimin karşılığını alan bir kişi olacağım. Kendimle gurur
duyuyorum.

Akşam Sessizliği

2011-02-12T19:44:00.000+02:00

Bu akşam
Gözler kör, kulaklar sağır
Kurtların ulumasını
Sessizlik içerisinde dinliyorum.

Bu akşam
Yine herkes sessiz
Piyon hesabı oynuyor benimle akşam
Sessizlik içinde boğuluyorum.

Bu akşam
Bir yıldız daha kaydı
Biri daha öldü
Sessizlik içinde bu dünyadan kayıyorum.

Perihan Topal - Elif Şeremet

Yansıma

2011-02-12T19:43:00.000+02:00

Dua

2011-02-12T19:41:00.000+02:00

Arkadaşımla bir masada sessizce oturuyoruz. Aniden sordu:
“Duaların kabul olsun ister misin?”
“İsterim” deyiverdim.
Bilgece bir hoşnutlukla nasihati ilikledi:
“Öyleyse, başkaları için dua et.”

Uzak Ülke

2010-10-26T22:56:00.001+03:00

UZAK ÜLKE "SONBAHAR" SAYISI

tribünlere oynamayan dergi

Dibace

2010-10-26T22:55:00.001+03:00

2010-2011 eğitim-öğretim yılının başlaması bir buçuk ayı geçti. Bu dönem içerisinde dergimiz yeniden yapılanmak durumunda kaldı. Dergilerimize emeği geçen birçok arkadaşımız 8. sınıftan mezun oldular. Çiğdem Demir, Meryem Gümüş, Sosun Gümüş, Hasret Çetinkaya, Hülya Gözel, Herdem Cantayan, Fırat Baygümüş, Mehmet Ağrak, Mehmet Biçen, Aziz Tayanak, Yusuf Bulkan ve Osman Baygümüş yeni okullarında bizi temsil etmeye devam edecekler.

Uzak Ülke olarak onlara tüm hayatları boyunca başarılar diliyoruz.

Daha önce dergimizde bizimle birlikte olan; Rukiye Ağrallı, Perihan Topal, Havva Bulkan, Hasret Baygümüş ve Yağmur Ağrak dergimizin yeni kadrosunda da yer almaya devam ederek bizi mutlu ettiler, dergimize yeni dönemde Gözel Demir, Gönül Özbay, Garip Öztayan, Elif Şeremet ve Evin Şeremet katıldılar. Onların varlığı ve katkılarıyla dergimiz yoluna devam edecek. Bu kısa dönemde tüm yeni ekibimiz özverili bir çalışma içerisinde oldular.

Bu dergi onların emeklerinin bir aynası olarak elinizde durmaktadır.

Dergimiz gibi okulumuzun öğretmen kadrosu da oldukça değişti, birçok yeni öğretmenimiz göreve başladır. Göreve başlayan tüm öğretmenlerimize başarılar diliyoruz. Dergimizin bu dönemki ilk sayısında göreve yeni başlayan öğretmenlerimizle yaptığımız röportajları sizlerle paylaşmaktan dolayı mutluluk duyuyoruz. Röportaj yapamadığımız diğer öğretmenlerimiz de kusurumuza bakmazlar umudundayız, onlarla ilgili yazılarımız da bundan sonraki sayılarımızda olacak inşallah.

Dergimizin bu sayısında yine “yaşamak” ana başlığı altında yazmış olduğumuz yazıları sizinle paylaşıyoruz.

Uzak Ülke ekibi olarak çalışmalarımız sırasında bizlere destek olan tüm öğretmenlerimize sonsuz teşekkür ediyoruz. Hele etüt yoklamaları sırasında bizleri sınıfta bulamadıkları için perişan olan öğretmenlerimiz kusurumuza bakmasınlar, bundan sonra onların mutlu olması için elimizden geleni yapacağız.

Dergimize verdiği destekten dolayı Okul Müdürümüz Yüksel AYDIN’a ve tüm idarecilerimize ayrıca teşekkür ediyoruz. “Tribünlere oynamıyoruz, onlar zaten sahanın içerisindeler.”
Ve en büyük teşekkürü de kendimize etmekten büyük bir gurur duyuyoruz.

Uzak Ülke, başka ülkelere benzemez.
İyi okumalar.

Edebiyat Egzersiz Topluluğu

HAYAT, YAŞAMAKTIR / GÖZEL DEMİR

2010-10-26T22:51:00.002+03:00

Yaşam nedir, hiç düşündünüz mü? Ben düşündüm. Yaşam; sevinçtir, mutluluktur, huzurdur, hüzündür, öfkedir… Yaşam, hayatımızdaki bu duyguların toplamından ibaret olan bir şeydir.

Yaşam insana bazen şakalar yapar. Şakaların diğer bir diğer adı ise sürprizlerdir. Yaşam hiç beklemediğimiz bir anda sizi şaşırtabilir. Bizi şaşırtan olaylar karşısında bazen üzülürüz, bezen de güleriz. Ancak hiç değişmeyen bir şey var, o da hayat. Hayat hiç değişmez. Bazen insanın canını acıtır, bezen de zevk aldırır. Ama hayat değişmiyorsa, değişen bir şey olmalı.

Sizce nedir değişen? Tabii ki de “İNSAN”dır.

Bir insan hayata nasıl bakıyorsa yaşamda insana kendisini öyle gösterecektir. İnsan öncelikli olarak kendi değerinin farkına varmalıdır. Bununla birlikte insan hayattan zevk almalı, onu sevmelidir. Yaşamımız bizlere bir sürü seçenek sunar. Biz o seçenekler karşısında güçlü olmalıyız. Çünkü tercihlerimiz hayatımız olacak.

Hayat içerisinde anlamız acılarla dolu olsa da yaşamak umut istiyor, umutlarımız var oldukça mutluluk bizden uzakta durmayacaktır.

Hayat, her şeyi ile birlikte ölünceye kadar yaşamaktır.

HAYAL VE GERÇEK / RUKİYE AĞRALLI

2010-10-26T22:50:00.001+03:00

Gerçek, acı, ümitsizlik, korku ve bir yandan da ümit, heves ve sevinç… Gerçek hayatta tüm duygular birlikte yaşanırken aksine hayal, içerisinde güzellikleri ve güzel duyguları besler. Orada hüzünlere, korkulara, ümitsizliklere yer yoktur.

Ben hayal ve gerçek hayat arasında kalsam, herhalde gerçeği seçerdim. Hayali seçseydim, içinde yaşayacağım güzelliklerin farkında olamazdım gibi geliyor. Oysa gerçek hayatta bütün duygular bir arada yaşanıyor. Ben ümitsizliği bilmeden ümit bana güven ve mutluluk vermezdi. Sevilmeyi bilmeden sevmek bana mutluluk vermez ki.

Aslında hayal kurarken gerçekleşmesini ümit ederek kurarız; ama bir yanımız hep biliyor ki hayat bizi nereye sürüklerse biz arkasından gideriz.

YİBO’DA YAŞAMAK / GÖNÜL ÖZBAY

2010-10-26T22:49:00.001+03:00

Yibo’da yaşamanın ne demek olduğunu sadece Yibo’da yaşayanlar bilir. Burada yaşadıklarımızı ve hissettiklerimizi satırlara dökmek çokta kolay bir şey değil. Biz Yibo’da okuyan öğrenciler olarak bizim için tek bir sevinç var, bu sevinçte benim ve arkadaşlarımın bir hedefinin olması. Bu hedef bizim Yibo’da okuma isteğimizi artırıyor.

Yibo’da okumak, anne ve baba özlemini artırıyor, bir yandan da öğretmenlerimizi ve arkadaşlarımızı en iyi şekilde tanımamızı sağlıyor. Çünkü biz burada bir ailenin fertleri gibiyiz.

Yibo’da okumak öyle bir şey ki insan sanki her şeyi burada öğreniyor; sevgiyi, merhameti, hakkı, haksızlığı, kalp kazanmayı, kalp kırmayı, özlemi, ayrılığı, birlikteliği, isteği ve isteksizliği… Yibo’da yaşamak zor, Yibo’da yaşamak başka bir şey. Ama insan neyse ki her şeyden çok arkadaşlığın ve dostluğun ne kadar güçlü bir bağ olduğunu işte burada öğreniyor.

YAŞAMAK HÜZNÜ / PERİHAN TOPAL

2010-10-26T22:48:00.001+03:00

Her insan gibi yaşıyorum, dolu ya da boş, hedefli yada hedefsiz, mutlu veya üzüntülü… Kim ister ki hüzünlü olmayı, ama bazen hayat kimileri için böyledir.

Hayat sürprizlerle doludur. Gün gelir sevinirsin gün gelir üzülürsün ama ben yıllardan beridir gülmüyorum. Dışım gülüyor, içim ağlıyor. Çünkü hayatın bana gösterebileceği en kötü sürpriz ile karşılaştım. Şimdi üzüntüyle boyanmış bir yaşamım var. Hayat hep mutlulukla olmaz, olamaz, hep mutluluk olursa hayata verilen değer azalır.

Hüzünde güzeldir, mutluluk kadar olmasa bile; fakat hüzün olmayınca mutluluğun değerini anlayamayız.

KARAMSARLIK / EVİN ŞEREMET

2010-10-26T22:46:00.002+03:00

Hayallerimin içinde bir adada yapayalnızım. Kalbimde sezmediğim bir duygu var. Bu duygu sevincin mi yoksa korkunun mu? Bilmeden yürüyorum. Acaba bu duygu beni geçmişten alıp geleceğe mi götürecek. Yoksa beni geçmişin anılarıyla yapayalnız mı bırakacak. Böyle düşünüp yürüyorum, yolun sonunun nereye gideceğini bilmeden yürüyorum.

Belki de kaderim beni başka yerlere başka hayatlara sürükleyip götürecekti. Ama içimde sessiz sedasız ağlamaklı bir duygu var. Sanki ihanete uğramışım. Kalbimdeki anlamını kavrayamadığım duygu iyice büyümüştü. Yolun sonuna geldiğimi düşündüm.
Birden kendimi bir uçurumun kenarında buldum. Durmuştum. Bu duraklama anında yaşamımdaki onca şeyi hatırladım. Bunları düşünürken içimdeki duyguya bir ad koydum: Karamsarlık. Karamsarlığı bir kenara bıraktım, hayata yeniden tutundum.

Yaşamda geri dönmeye imkân olmadığını düşünüyordum, ama yanılıyordum, hayatın her alanın da bir geri düşüş imkânı, herkesin ikinci bir hakkı vardı.

Uçurumun kenarından yürüdüm, hayata doğru.

YAŞAMAK / ELİF ŞEREMET

2010-10-26T22:44:00.001+03:00

Yaşamak, yaşamak, yaşamak… Ah! Bu dünyada yaşamak ne kadar da zormuş. Ne yaptığını, ne olduğunu, kim olduğunu bilmeden en derinlere kadar dalarsın. Ama aslında o derinlerde bir yerde de sen varsın. Bu dünyanın bataklığına, kirine batmadan tertemiz kalmak ne kadar da zor. Ama güçlü olmak zorundayız zorluklar karşısında.

Hep hayaller kurarız, o hayallerin ne zaman gerçekleşeceğini bekleriz. Umarım kurdumuz hayaller bizi hayal kırıklığına uğratmaz; çünkü eğer bir gün kurduğumuz hayallerin birer kurmaca olduğu fark edip hayal kurmaktan vazgeçersek ne fena olur.

Bazıları bu hayata niçin geldiğini anlamıyor, kimi bir an önce ölmek için dua ediyor, kimi hayattan zevk almanın yollarını arayarak yaşamaya devam ediyor. Ben ölüm tercih edenlerden değilim, her şeye rağmen yaşamaya devam etmekten yanayım. Mutlu olacak, zevk alınabilecek bir şeyler bulunabileceğine inanıyorum.

Hayatın iyi yada kötü yönlerini yaşamaya mecburuz, önemli olan bunlar karşısında yılgınlığa düşmemektir.

RÜZGÂR GİBİ YAŞAMAK / YAĞMUR AĞRAK

2010-10-26T22:43:00.001+03:00

Bende yaşamak istiyorum herkes gibi. Ama bazen de nefret ediyorum yaşamaktan. Çünkü yaşamak öylesine kolay bir şey değil; yaşamak istiyorsan birçok zorluğa katlanmak zorundasın. Herkes gibi bende yaşamın zor ve acı verici olduğunun farkındayım. Buna rağmen yaşamaya devam ediyorum. Çünkü tüm sıkıntıların yanında umudun ve güzel duyguların yeridir hayat.

Yaşamak ne kadar zor gelse de yaşama kolay tarafından bakmak gerekir. O zaman yaşamak daha kolay bir hale gelir.

Bana nasıl yaşamak istiyorsun denilseydi. Benim cevabımda şu olurdu; Rüzgar gibi yaşamak. Bir yere bağlı kalmadan, hızlı ve serin. Rüzgâr gibi hızlı olmak isterdim. Başıma kötü bir şey geldiğinde hemen rüzgâr gibi esip ortadan kaybolmak isterdim. O zaman her şey daha kolay olurdu.

Ama yaşamak böyle işte, biz yaşama nasıl bakıyorsak o da bize öyle bakacaktır. Biz yaşama kolay açıdan bakalım ki yaşamak da kolay olsun.

YAŞAMAK / HAVVA BULKAN

2010-10-26T22:41:00.001+03:00

Yaşamak canlı olmak, hayatını sürdürmek demektir. Fakat yaşamanın ayrı ayrı tarzları vardır. Bazen mutluluk içinde yaşarız, bazen çile çekerek, bezen hayallerde yaşarız, bazen bulutların üzerinde yaşayıp gideriz.

Hiçbir insan çile içerisinde yaşamak istemez. Fakat çileler çeken birçok insan var. Bu insanlar belki bulutların üzerinde yaşamak isterdi. Belki de hayallerin içinde yaşamak isterlerdi. Ama hayatta sadece bir taraf yok, ne hep hüzünlü ne hep mutlu.
Ama ben hayallerde yaşamak isterdim. Her istediğimi yapabilmek ne güzel olurdu. Üzgün ve mutsuz olanları mutlu bir hele getirebilirdim belki. Kendimde üzgün olmazdım. Hayallerde yaşamak isterdim bir sürü sebepten dolayı ama kimse hayallerde yaşayamaz.

YAŞAMAK / HASRET BAYGÜMÜŞ

2010-10-26T22:40:00.001+03:00

Yürüyorum şimdi bulutlarda, kırlarda, yağmurlarda, rüzgârlarda, denizlerde ve çöllerde… Sessizliğime dalıp yürüyorum. Her şeye katlanıp yürüyorum.
Denizlere dalıp her şeyi unutmak isterdim, çöllerde tüm sıkıntıların toz olup savrulmasını isterdim. Olmuyor, kader… Küskün ve yaşamaya mecbur olarak zincirlerle yaşama tutunuyorum.

Hayallere kapılıp her şeyi bırakıp sessizce yürümek isterdim. Hep mutluluklar dağıtan bir bulutun içinde yaşamak isterdim. Bir bulutun içinde gözlerimi kapatıp, her şeyi unutarak uyumak istiyorum.

Mesut Demir (Türkçe Öğretmeni)

2010-10-26T22:34:00.001+03:00

Adınız Soyadınız?
-Mesut DEMİR

Kaç yaşındasınız ve nerelisiniz?
-28 yaşındayım ve Elazığlıyım.

Kaç kardeşsiniz?
-Beş kardeşiz, birde ikiz kardeşim var.

Hangi okullardan mezun oldunuz?
-Cemal Gürsel İ.O. Atatürk lisesi ve Atatürk Üniversitesi

Mesleğinizi severek mi yapıyorsunuz? Bu mesleği seçmekteki amacınız neydi?
-Mesleğimi severek yapıyorum. Bu mesleği seçmekteki amacım öğrencilere bir şeyler verebilmektir. Öğrencilerle ilgilenmekten hoşlanıyorum, onların sorunlarını dinlemeyi, onlarla vakit geçirmeyi, onlarla birlikte olmayı seviyorum.

Kaç yıldır bu mesleği yapıyorsunuz?
-6 senedir bu mesleği yapıyorum. İlk görev yerim Yavuz Selim ilköğretim okulu, ikincisi de burası yani YİBO. Ama ilk görev yerim Yavuz Selim ilköğretim okulunun bende bambaşka bir yeri vardır.

Hobileriniz nelerdir?
-Haftada bir ya da iki kez halı sahada maç yaparım. En sevdiğim şey ise, yanındayken zamanın nasıl geçtiğini bilemediğim yeni doğan oğlumla vakit geçirmek.

Sporla ilgileniyor musunuz, Spor dallarından hangisiyle ilgilisiniz?
-İlgilenirim, basketbol maçlarını izlemeyi çok severim.

Sizi hayata bağlayan bir unsur var mı, varsa nedir?
-Ailem ve öğrencilerimin başarıları.

Sizce hayat ne anlama geliyor?
-Boş ve anlamsız, fani dünya…

Teşekkür ederiz.
-Ben teşekkür ederim.

Röportaj: GARİP ÖZTAYAN

Yaşar ALPDOĞAN (Sosyal Bilgiler Öğretmeni)

2010-10-26T22:32:00.002+03:00

Adınız Soyadınız?
-Yaşar ALPDOĞAN

Kaç yaşındasınız ve nerelisiniz?
-27 yaşındayım ve Muradiyeliyim.

Kaç kardeşsiniz?
-7 kardeşiz.

Hangi okullardan mezun oldunuz?
-Alpaslan Anadolu Lisesi ve Marmara Üniversitesinden mezun oldum.

Mesleğinizi severek mi yapıyorsunuz? Bu mesleği seçmekteki amacınız neydi?
-Evet, mesleğimi severek yapıyorum. Amacım ise; insanlara yararlı olabilme isteğimdir.

Kaç yıldır bu mesleği yapıyorsunuz?
-Dört yıldır bu görevi yapıyorum.

Hobileriniz nelerdir?
-Tarihle ilgili okumalar yapmak, spor yapmak, müzik dinlemek, haber ve tartışma programları izlemek.

Sporla ilgileniyor musunuz, Spor dallarından hangisiyle ilgilisiniz?
-Evet ilgileniyorum, özellikle futbol ve voleybol ile ilgiliyim.

Sizi hayata bağlayan bir unsur var mı, varsa nedir?
-Beni hayata bağlayan en önemli unsur: “yaşama sevincidir”

Sizce hayat ne anlama geliyor?
-Bunun için beş gün düşünmem lazım.

Teşekkür ederim.
-Ben teşekkür ederim.

Röportaj: GÖZEL DEMİR

Nurgül CANGİR (Teknoloji Tasarım Öğretmeni)

2010-10-26T22:31:00.001+03:00

Adınız Soyadınız?
-Nurgül CANGİR

Kaç yaşındasınız ve nerelisiniz?
-27 yaşındayım ve Vanlıyım.

Kaç kardeşsiniz?
-Altı kardeşiz.

Hangi okullardan mezun oldunuz?
-Liseyi Erciş Ticaret Meslek Lisesinde, Üniversiteyi ise Gazi Üniversitesi endüstriyel Sanatlar Egitim Fakültesi İşletme bölümünde okudum.

Mesleğinizi severek mi yapıyorsunuz? Bu mesleği seçmekteki amacınız neydi?
-Evet, mesleğimi severek yapıyorum. Bu mesleği seçmemdeki amacım, öğrencilerime, insanlığa, katkıda bulunmak.

Kaç yıldır bu mesleği yapıyorsunuz?
-2 senedir öğretmenlik yapıyorum.

Hobileriniz nelerdir?
-Kitap okumak ve müzik dinlemek.

Sporla ilgileniyor musunuz, Spor dallarından hangisiyle ilgilisiniz?
-Hayır, sporla ilgilenmiyorum.

Sizi hayata bağlayan bir unsur var mı, varsa nedir?
-Ailem

Sizce hayat ne anlama geliyor?
-Yapabildiklerimizle mutlu olmak ve yapabileceklerimiz için çalışmak.

Teşekkür ederiz.
-Ben teşekkür ederim.

Röportaj: Havva BULKAN

Gonca KOLCU (Müdür Yardımcısı)

2010-10-26T22:29:00.001+03:00

Adınız Soyadınız?
-Gonca KOLCU

Kaç yaşındasınız ve nerelisiniz?
-22 yaşındayım, Trabzonluyum.

Kaç kardeşsiniz?
-3 kardeşiz.

Hangi okullardan mezun oldunuz?
-Trabzon Lisesi, Karadeniz Teknik Üniversitesi

Mesleğinizi severek mi yapıyorsunuz? Bu mesleği seçmekteki amacınız neydi?
-Severek yapıyorum, dünyada gönül vermeden, sevmeden yapılmayacak bir iş varsa o da öğretmenliktir. Bu mesleği seviyorum, çünkü öğrencileri seviyorum ve onlara hayatta ufacık bir katkıda bulunup ileride hatırlayacakları bir insan olarak kalmak beni mutlu ediyor.

Kaç yıldır bu mesleği yapıyorsunuz?
-İki yıldır bu mesleği yapıyorum.

Hobileriniz nelerdir?
-Kitap okumak, film izlemek.

Sporla ilgileniyor musunuz, Spor dallarından hangisiyle ilgilisiniz?
-Evet, futbol.

Sizi hayata bağlayan bir unsur var mı, varsa nedir?
-Var, öğrencilerimle ilgilenmek.

Sizce hayat ne anlama geliyor?
-Hayatı anlamlı kılan yaşanılan zaman, yer ve insanlardır. Şu an hayat benim için Muradiye demek, Muradiye’yi anlamlı kılan da çalışmaktan zevk aldığım YiBO’daki öğretmen arkadaşlarım ve sevgili öğrencilerim.

Teşekkür ederiz.
-Ben teşekkür ederim.

Röportaj: EVİN ŞEREMET

Mahmut Erdem (Beden Eğitimi Öğretmeni)

2010-10-26T22:28:00.001+03:00

Adınız Soyadınız?
-Mahmut ERDEM

Kaç yaşındasınız ve nerelisiniz?
-27 yaşındayım ve Van doğumluyum.

Kaç kardeşsiniz?
-Sekiz kardeşiz.

Hangi okullardan mezun oldunuz?
-Açıkyol i.O, İmam Hatip Lisesi, Abant İzzet Baysal Üniversitesi.

Mesleğinizi severek mi yapıyorsunuz? Bu mesleği seçmekteki amacınız neydi?
-Evet, iyi sporcular yetiştirmek.

Kaç yıldır bu mesleği yapıyorsunuz?
-Dört yıldır.

Hobileriniz nelerdir?
-Kitap okumak, müzik dinlemek, spor yapmak, yürüyüş yapmak,

Sizi hayata bağlayan bir unsur var mı, varsa nedir?
-İnsan ve hayvan sevgisi.

Sizce hayat ne anlama geliyor?
-Severek yaşamak, bunu da başarmak için insanın kendisini sevmesi ve çevresine saygı göstermesi gerekir. Bunları yaptığımız takdirde hayatı en güzel şekilde yaşamış oluruz.

Teşekkür ederiz.
-Ben teşekkür ederim.

Röportaj: GÖNÜL ÖZBAY

Vedat Avcı (Müdür Yardımcısı)

2010-10-26T22:27:00.001+03:00

Adınız Soyadınız?
-Vedat AVCI

Kaç yaşındasınız ve nerelisiniz?
-32 yaşındayım ve Balaklı köyündenim.

Hangi okullardan mezun oldunuz?
-Erciş YİBO, Van Atatürk Lisesi ve Van Yüzüncü Yıl üniversitesi

Mesleğinizi severek mi yapıyorsunuz? Bu mesleği seçmekteki amacınız neydi?
-Evet severek yapıyorum, amacım insanlara yardım etmek.

Kaç yıldır bu mesleği yapıyorsunuz?
-Sekiz yıldır.

Hobileriniz nelerdir?
-Televizyon izlemek, kitap okumak.

Sporla ilgileniyor musunuz, Spor dallarından hangisiyle ilgilisiniz?
-İlgileniyorum, maçları takip ederim ve futbol oynarım.

Sizi hayata bağlayan bir unsur var mı, varsa nedir?
-Sevdiklerim.

Kaç kardeşsiniz?
-Sekiz kardeşiz.

Sizce hayat ne anlama geliyor?
-Yaşamak ve paylaşmak.

Teşekkür ederiz.
-Ben teşekkür ederim.

Röportaj: HASRET BAYGÜMÜŞ

Filiz Çayır (Anasınıfı öğretmeni)

2010-10-26T22:25:00.001+03:00

Adınız Soyadınız?
-Filiz ÇAYIR

Kaç yaşındasınız ve nerelisiniz?
-25 yaşındayım ve Karabüklüyüm.

Hangi okullarda okudunuz?
-Karabük cumhuriyet lisesi ve Ankara gazi üniversitesi.

Mesleğinizi severek mi yapıyorsunuz? Bu mesleği seçmekteki amacınız neydi?
-Evet, küçük çocukları sevdiğim ve eğlenceli bulduğum için yapıyorum.

Kaç yıldır bu mesleği yapıyorsunuz?
-2 yıldır bu mesleği yapıyorum.

Hobileriniz nelerdir?
-Müzik dinlemek, yabancı filmler izlemek (korku)

Kaç kardeşsiniz?
-Bir erkek kardeşim var.

Sporla ilgileniyor musunuz, Spor dallarından hangisiyle ilgilisiniz?
-Evet, ilgileniyorum, voleybol ile ilgiliyim.

Sizi hayata bağlayan en önemli unsur nedir?
-Ailem ve akrabalarım.

Sizce hayat ne anlama geliyor?
-İnsanın yaşadıkları karşısında ruh halini değiştiren en güzel varlık.

Teşekkür ederiz.
-Ben teşekkür ederim.

Röportaj: Yağmur AĞRAK

Harun KUŞAKLI (Bilişim Teknolojileri Öğretmeni)

2010-10-26T22:22:00.001+03:00

Adınız Soyadınız?
-Harun KUŞAKLI

Kaç yaşındasınız ve nerelisiniz?
-23 yaşındayım ve Balıkesirliyim.

Hangi okullardan mezun oldunuz?
-Zağanos Paşa İ.Ö, Anadolu Ticaret Meslek lisesi, Balıkesir Üniversitesi Necati Bey Eğitim Fakültesi.

Mesleğinizi severek mi yapıyorsunuz? Bu mesleği seçmekteki amacınız neydi?
-Mesleğimi severek yapıyorum, Bilgisayarları sevmem bu mesleği seçmemdeki en önemli etken.

Kaç yıldır bu mesleği yapıyorsunuz?
-İki yıldır.

Hobileriniz nelerdir?
-Bilgisayar oyunları, araba sürmek ve gezip eğlenmek.

Sporla ilgileniyor musunuz, Spor dallarından hangisiyle ilgilisiniz?
-Elbette ilgiliyim, futbol ve basketbol oynamayı, ayrıca yüzmeyi çok seviyorum. Diğer spor dallarıyla da ilgilenirim.

Sizi hayata bağlayan bir unsur var mı, varsa nedir?
-Tüm eş dost, akraba ve arkadaşlarım.

Kaç kardeşsiniz?
-İki kardeşiz.

Sizce hayat nedir?
-Hayat insanların saygı ve sevgi içerisinde güzel bir ömür geçirmesidir.

Teşekkür ederiz.
-Ben teşekkür ederim.

Röportaj: Rukiye AĞRALLI

Gittiler ve biz boynu bükük kaldık!

2010-10-26T22:07:00.000+03:00

Çiğdem DEMİR, Meryem GÜMÜŞ, Sosun GÜMÜŞ,
Hasret ÇETİNKAYA,
Osman BAYGÜMÜŞ, Hülya Gözel,
Herdem CANTAYAN, Mehmet AĞRAK,
Mehmet BİÇER, Aziz TAYANAK, Yusuf BULKAN,
Fırat BAYGÜMÜŞ